Bij het ontwerp en het gebruik van een object spelen namelijk allerlei verschillende actoren een rol spelen, zoals ingenieursbureaus, fabrikanten en eigenaars van onderhoudsbedrijven. Dit geld voor zowel producten, installaties en duurzame kapitaalgoederen; een object kan een schip, een elektriciteitscentrale, vliegtuig, gebouw of buisleiding zijn. Door de grote verwevenheid van belangen in de productie- en gebruiksketen van een object is een gezamenlijk begripkader erg belangrijk. Het LCE concept kan op een bijdrage leveren aan creëren van gezamenlijke taal en daarmee aan de concurrentiekracht van de sectoren. Daarnaast maakt LCE de toegevoegde waarde van onderhoud inzichtelijk.

Life Cycle Engineering (LCE in het vervolg) houdt in dat na iedere stap in de ontwerpfase van een object een beoordeling plaats vindt op basis van alle aspecten die relevant zijn voor de levensduur van dat object. Dit proces kan waarschijnlijk nog het best geïllustreerd worden aan de hand van de volgende figuur.

Figuur 1  Algemeen LCE concept

In dit ontwerp proces, speelt het kennisdomein corrosie een grote rol, als kennis over de degradatie van materialen die nodig is om de levensduur van een object te bepalen. Figuur 2 illustreert de momenten waarop corrosie een rol speelt. Binnen het kennisdomein zijn verscheidene subdomeinen te onderscheiden, en wel degradatiemechanismen, materiaalkunde, protectiemethoden en inspectiemethoden.

Figuur 2  Rol van corrosiekennis in LCE concept

In het onderzoek is gekeken naar macro-ontwikkelingen in vijf marktsectoren op basis van de sectorgroepen van het NCC, respectievelijk de sectoren Bescherming Buisleidingsystemen, Metaal en Metaalbescherming, Maritiem, Procestechniek Energie en Engineering en Transport. In elke sector zijn ook gesprekken gevoerd met verschillende actoren.

Vanuit de vijf onderzochte sectoren is behoefte gebleken aan mensen die beschikken over multidisciplinaire kennis op het twee gebieden: 1) Life Cycle Engineering, Asset management en Risk Based Inspection en 2) corrosie-technische kennis.

De aanbevelingen uit de kennispositie studie Life Cycle Engineering is dan ook om het concept Life Cycle Engineering toe te passen, en om corrosietechnische kennis zo vroeg mogelijk in te zetten in het voortbrengingsproces van kapitaalgoederen, zodat de Total Cost of Ownership verlaagd wordt. Om dit te bewerkstelligen, zal corrosietechnische kennis op peil gehouden moeten worden, terwijl die kennis tegelijkertijd geïntegreerd zal moeten worden in het totale assetmanagement. Een laatste aanbeveling is dan ook het opleiden van professionals, en wel van een corrosie ingenieur nieuwe stijl, hetgeen in lijn is met de nieuwe CPOT opleiding, waarvoor momenteel informatiemiddagen plaatsvinden.

Positionering van nieuw Netwerk Corrosie & Duurzaamheid

Het bovengenoemd onderzoek vormt de basis voor het formuleren van de missie en visie van het nieuwe Netwerk Corrosie en Duurzaamheid, dat zich wil positioneren als een kenniscentrum waarbinnen kennistransfer plaats vindt op het gebied van reliability management (ook wel: levensduur management).

Ten opzichte van het oude Nederlandse Corrosie  Centrum, wat toch met een name een specialisten platform was, zal het NCD een pragmatischere insteek hebben. De Studiekern Corrosie van de Bond voor Materialenkennis voorziet reeds in een dergelijk netwerk.

Op de korte termijn zal het Netwerk Corrosie & Duurzaamheid zich bezig houden met het doorzetten van de ondersteuning van bedrijven. De Corrosie Advies Dienst zoals NCC dat kende is overgenomen en zal een doorstart maken. Ook is het van belang dat de contacten die het NCC onderhield met Internationale partners en Europese netwerken niet vervallen. Op de middellange termijn zal het netwerk projecten ontwikkelen met betrekking tot duurzaamheid, levensduur en corrosie.